Deventer in diepe bestuurscrisis!

donderdag 11 juni 2009 07:42

De reactie van de ChristenUnie op de (nieuwe) bestuurscrisis.

Deventer in diepe bestuurscrisis.

Een poging om de PvdA uit het college te zetten is vandaag 10 juni 2009 mislukt. Er was geen basis meer voor samenwerking met de PvdA-fractie. Het vertrouwen is weg. De aanleiding was de gang van zaken rond het Stadskantoor/bibliotheek. Steeds bleef de PvdA maar vragen stellen, terwijl de antwoorden niet nodig waren voor het bepalen van een standpunt. Verder leek het door toedoen van de PvdA alsof het ging om een vrije afweging tussen huisvesting van ambtenaren op de locatie Leeuwenbrug en aan het Grote Kerkhof. Begrijpelijk dat de andere coalitiepartijen daarmee onoverkomelijke problemen hadden. Er was jarenlang met steun van de hele coalitie en met kracht van argumenten gekozen voor het Grote Kerkhof.

Een motie van GroenLinks, CDA en VVD die moest bewerkstelligen dat men met drie partijen verder zou kunnen regeren heeft het op één stem na niet gehaald. ADB (Margriet de Jager en Bram Emens) trok de steun voor de motie om onduidelijke redenen in. Het rechtstreekse gevolg van deze uitslag was dat de drie partijen hun wethouders terugtrokken uit het college. In dat geval treedt automatisch het hele college af. Zo is dat in de wet geregeld. Binnen vier weken moet er nu een nieuw college worden gevormd.

Niemand weet op dit moment hoe het verder moet.

Onze bijdrage

De bijdrage in het debat van de ChristenUnie staat hierna kort samengevat:

Een partij die zichzelf niet kan besturen kan moeilijk de belangrijkste pijler zijn voor een stadbestuur.

Dat was al duidelijk bij de vorige collegecrisis. Het opstappen van het college toen was geen theater, zoals sommigen zeiden. Er was een diepgaande vertrouwensbreuk van drie partijen met een tot op het bot verdeelde PvdA-fractie. De breuk is oppervlakkig geheeld onder leiding van Jan Terlouw. Zonder intensieve relatietherapie zou dit verstandshuwelijk geen standhouden.

Een ieder met politiek gevoel wist dat het vragen om een second opinion geen zuivere koffie was.

Daarmee probeerde de PvdA tijd kopen, zijn interne verdeeldheid te verbloemen of de besluitvorming te traineren. Maar zoals zo vaak in de politiek: het is niet wat het lijkt! Wat is er nu tegen een second opinion? Op het oog niets! Toch is het de vraag: waar heb je het voor nodig? Voor het overtuigen van het publiek dat het nieuwbouwplan aan het Grote Kerkhof financieel geen gekke keuze is ten opzichte van kopen van de Leeuwenbrug, daarvoor voldeden de beschikbare cijfers prima. Tegenstanders van het plan overtuigen binnen de PvdA-fractie dat was toch al niet meer aan de orde. Weer vragen om extra cijfers betekent weer ruimte geeft aan twijfel. Je draagt als PvdA dan bij aan de onttakeling van het draagvlak voor het nieuwbouwplan.

Dan mijn kritiek op de andere coalitiepartijen. Zij hebben indertijd bij de lijmoperatie een leeg akkoord gesloten. Dat verwijt ik ze. Ook zijn ze politiek naïef zich -ondanks mijn waarschuwingen- zich niet hebben verzekerd van steun binnen de PvdA-fractie. Ze zijn afgegaan zijn op een fractievoorzitter die geen grip had op zijn fractie.

Afsluitend mijn opvatting over de motie:

Je zou kunnen zeggen: het is een twist die ons niet aangaat. Toch is dat niet zo. Het gaat om de bestuurbaarheid van de stad. De breuk ligt er onomkeerbaar. Hoe nu wijs te handelen?

Laat ik beginnen met het volgende. Ik heb geen last van een anti-PvdA-sentiment. Politiek kon ik het vaak heel goed vinden met wethouder Fleskes. Het gaat in deze stad niet alleen om projecten in de fysieke sfeer. Het gaat ook om de sociale infrastructuur. Daarin konden we elkaar vaak goed vinden. Hetzelfde geldt ook voor de PvdA-fractie.

Nu de motie. Ik moet afwegen. Steun ik de motie niet, dan kan het gevolg zijn dat de motie het niet haalt en dan moeten de wethouders van de GroenLinks, CDA en VVD weg. Zitten blijven zou dan ondenkbaar want ongeloofwaardig zijn. Dan valt het hele college. Is dat gewenst? In het belang van de bestuurbaarheid van de stad steunen wij de motie dus.

Wij wensen de PvdA loutering in een misschien korte periode van politieke woestijn. Denk aan het CDA onder paars. Daar zijn ze niet slechter van geworden.

 

Ik wens ons allen op termijn weer een terugkeer van constructieve politieke verhoudingen.

Archief > 2009 > juni